's Morgens maar op tijd naar het land, want je weet maar nooit. Nog geen veulen, maar een wat onrustige merrie. 
Maar weer in het stuk laten lopen waar ze de laatste tijd liep en even in de gaten houden. Had toch nog genoeg te doen in het land. 
Voordat ik, na ongeveer een uurtje bezig geweest te zijn, naar huis ging nog maar even kijken. En wat denk je hangen daar toch een paar dikke pegels aan de spenen.
Als een speer naar huis, Hendrik inlichten en zijn afspraak bij de tandarts maar afgezegd.
Snel terug naar het land en binnen een half uur werd het veulentje geboren.
Een mooi vos hengstveulentje van Present v.d. Hurkske Bossen.
We hebben hem de naam Valerio gegeven.

Wat een heerlijk veulentje